Вучоныя Беларусі, Польшчы і ЗША актывізуюць трохбаковае супрацоўніцтва і правядзенне сумесных мерапрыемстваў у галіне біяразнастайнасці і захавання ўнікальных прыродных зон.
Такое рашэнне прынята па выніках пасяджэння рабочай групы 7-9 жніўня 2021 г. у Інстытуце даследавання млекакормячых Польскай акадэміі навук (ІДМ ПАН). У мерапрыемстве прынялі ўдзел дэлегацыі НАН Беларусі, Польскай акадэміі навук і Нацыянальных акадэмій навук, інжынерыі і медыцыны Злучаных Штатаў Амерыкі (НАНІМ ЗША).
Дэлегацыю нашай краіны ўзначальваў намеснік Старшыні Прэзідыума НАН Беларусі акадэмік Аляксандр Кільчэўскі, дэлегацыю Польшчы – прэзідэнт Польскай акадэміі навук Рамуальд Забельскі, а дэлегацыю ЗША – выканаўчы дырэктар па палітыцы і глабальных пытаннях Нацыянальных акадэмій навук, інжынерыі і медыцыны ЗША Ваган Турэкян. Даследчыкі трох краін абмеркавалі арганізацыйныя пытанні, наступныя навуковыя мерапрыемствы, азнаёміліся з аб’ектамі Белавежскага нацыянальнага парку (Польшча). Члены дэлегацыі НАН Беларусі прэзентавалі навуковую дзейнасць, прыродныя аб’екты, інфраструктуру, дзейнасць вучоных Нацыянальнай акадэміі навук па захаванні беларускай часткі Белавежскай пушчы.
Сустрэча вучоных Беларусі, Польшчы і ЗША стала пачатковым этапам арганізацыі і падрыхтоўкі буйнога мерапрыемства – Міжнароднай канферэнцыі «Conservation Genomics» («Геноміка захавання»), якую плануецца правесці восенню 2022 года на тэрыторыі Нацыянальнага парку «Белавежская пушча», у НАН Беларусі і на тэрыторыі Польшчы. Асноўная мэта форуму – прымяненне атрыманых ведаў для захавання відаў жывой прыроды, якія знікаюць.
Трэба адзначыць, што адным з найважнейшых кірункаў супрацоўніцтва НАН Беларусі і Польскай акадэміі навук з’яўляецца праблема Белавежскай пушчы – нацыянальнага набытку Беларусі і Польшчы: захаванне біяразнастайнасці, аднаўленне гідралагічнага рэжыму лясных экасістэм і інш. Канферэнцыя «Conservation Genomics» праводзіцца кожныя паўтара гады больш за два дзесяцігоддзі. У якасці выкладчыкаў выступаюць вядомыя вучоныя з розных краін свету. Удзельнікі курса вывучаюць метады, інтэрпрэтацыю і прымяненне малекулярна-генетычнага аналізу для захавання відаў, якія знікаюць, а таксама дзеляцца сваім вопытам вывучэння з’яў у гэтай важнай галіне.
